What are your biggest challenges?

Today’s coincidence is truly extraordinary compared to usual. First, the daily prompt topic is usually released at midnight in India. And today, it happens to be the night of December 31, 2024. While welcoming the New Year at midnight and resolving to bring lifestyle changes with family members, the daily prompt posed the question: What are your biggest challenges? This open platform provided an opportunity to declare those very resolutions.

           First and foremost, I wish everyone a very Happy New Year! I pray to the Almighty that this year brings happiness, prosperity, success, and fulfillment of resolutions to all my followers and fellow bloggers.

• The clock is about to strike midnight. Today wasn’t particularly hectic. Since tomorrow marks the first day of the new year, there’s no office work to worry about. Tonight, on December 31st, is the farewell night of the waning year, 2024, which will never return to our lives. Just like we see off a dear guest by walking them to the gate, my family and I stood outside our house. At the stroke of midnight, we said, “Goodbye 2024,” and in the very next moment, “Welcome 2025,” as we embraced the new year. The sky lit up with the dazzling display of fireworks.
• Amid this celebratory atmosphere, I sat down to write my blog. This is my usual time for blogging, but today, it feels special as I’ve paused the festivities to do so. Leaving a celebration midway isn’t easy for anyone, is it? For the past eight days, I’ve been seriously reflecting on my current lifestyle. Not as a mere New Year’s resolution, but because I genuinely feel it’s time for some significant changes.
• At 58 years old, I’ll be turning 59 in just four months. That means, in about a year and a quarter, I’ll hit the milestone of sixty. While my energy and enthusiasm for work remain intact, the pressure of advancing age is bound to weigh on me. To face this phase, I’ll need to focus on my physical health and eating habits, which is already stressing me out.
• As someone who has worked in journalism and theater, I’ve grown accustomed to a fast-paced life and staying up late into the night. Despite this, I’ve always considered myself a lazy person and even took pride in it. I lived under the illusion that my unique lifestyle defined me. I’ve never taken jobs that required me to report to the office early in the morning, but I thoroughly enjoy working late into the night.
• Writing at night, when the world is fast asleep, gives me the concentration I need, which is why I chose the field of journalism. Alongside late-night work, I developed eating habits that included greasy and spicy foods. While these seemed delightful at first, they started to take a toll on my body after fifty. My waistline has expanded, my weight has increased, and on top of it, I’ve developed sciatica. Walking is the only healthy habit I’ve maintained, which has kept me fit until now.
• However, I realize these habits will have to change moving forward. My wife has always insisted on this, but I never paid attention. It wasn’t until I sought treatment for sciatica and a doctor friend recommended physiotherapy and drastic lifestyle changes that I began to take it seriously.
• I’m not listing these lifestyle changes as part of my New Year’s resolutions because, no matter what, these changes are non-negotiable. They are not something I can abandon halfway, like a typical New Year’s resolution.

“साठीकडे झुकताना सध्याच्या जीवनशैलीत आमूलाग्र बदल करणे हेच मोठे आव्हान…!”

आजचा योगायोग हा नेहमीपेक्षा विलक्षण असाच आहे. एकतर डेली प्रॉम्प्टचा विषय भारतात नेहमी रात्री १२ वाजता मिळतो. त्यात आज नेमकी ३१ डिसेंबर २०२४ ची रात्र. रात्री १२ वाजता नववर्षाचे स्वागत करताना कुटुंबातील सदस्यांबरोबर जीवनशैली बदलण्याचा संकल्प करत असतानाच डेली प्रॉम्प्टने तुमची सर्वात मोठी आव्हाने कोणती ? असा प्रश्न विचारत केलेला संकल्पच जाहीर करायला हे खुले व्यासपीठ दिले. सर्व प्रथम सर्वांना नववर्षाच्या हार्दिक शुभेच्छा. हे वर्ष माझ्या सर्व फॉलोअर्सना, ब्लॉगर्सना सुखाचे, समृद्धीचे, भरभराटीचे आणि संकल्प पूर्ण करणारे जावो हीच ईश्वरचरणी प्रार्थना.

• रात्रीचे १२ वाजत आलेत. तशी आज फार धावपळ झालीच नाही. उद्या नव्या वर्षाचा पहिला दिवस असल्याने ऑफिसच्या कामाला सुट्टीच आहे. आज ३१ डिसेंबरची मावळत्या वर्षाची शेवटची निरोपाची रात्र, आता २०२४ पुन्हा आपल्या आयुष्यात येणार नाही. म्हणून अगदी आपुलकीच्या पाहुण्याला निरोप देताना आपण कुटुंबासह कंपाऊंडच्या बाहेर पर्यंत येतो अगदी तसंच आम्ही कुटुंबीय घराबाहेर उभारलोय. बरोबर रात्री १२च्या ठोक्याला “गुड बाय २०२४” म्हणून सरत्या वर्षाला निरोप दिला अन दुसऱ्याच सेकंदाला “वेलकम २०२५” म्हणत नव्या वर्षाचे स्वागत केले. आकाश फटाक्यांच्या आतषबाजीने उजळून निघाले होते.
• एव्हढ्या जल्लोषी वातावरणात मी ब्लॉग लिहायला बसलोय. तशी ब्लॉग लिहिण्याची ही रोजचीच वेळ आहे. पण आज जल्लोष अर्ध्यावर सोडून लिहायला बसलोय हे विशेष. एरव्ही जल्लोष अर्ध्यावर सोडणे तसं कुणालाही अवघडच असतं ना ! गेल्या आठ दिवसांपासून सध्याच्या माझ्या जीवनशैलीबद्दल मी गांभीर्याने विचार करतोय. केवळ नववर्षाचा संकल्प म्हणून नाही. पण आता खरोखरच जीवनशैलीत काही महत्त्वाचे बदल करण्याची वेळ नक्कीच आलीय असं मला मनोमन वाटतंय.
• सध्या मी वयाच्या ५८ व्या वर्षात असलो तरी आता अवघ्या चार महिन्यांनी ५९ वे वर्ष लागेल. म्हणजे पाहता-पाहता सव्वा वर्षात मी साठीचा होईल. कामाची ऊर्जा आणि उत्साह कायम राहिला तरी वाढत्या वयाचे एक दडपण माझ्यावर येणार आहे. त्याला सामोरे जाताना शरीराचे स्वास्थ्य आणि खाण्याच्या सवयी यावर मला नियंत्रणासाठी खूप प्रयत्न करावे लागणार आहेत, या जाणिवेनेच आत्तापासूनच माझे दडपण वाढत आहे.
• पत्रकारिता आणि नाट्यक्षेत्रात कार्यरत असल्याने सतत धावपळ आणि मध्यरात्रीपर्यंत जागरणाची सवय अंगवळणी पडलेला तसा मी आळशी माणूस आहे. म्हणजे आजवर मी “आळशी” असल्याचा मला अभिमानच वाटत होता. आपण आपल्या जीवनशैलीतील वेगळेपणामुळे ओळखले जावू या भ्रमात मी आजवर जगत आलोय. सकाळी लवकर ऑफिसला हजर व्हायला लावणारे जॉब मी कधीच केले नाहीत. पण रात्री कितीही उशिरापर्यंत जागरण करणारे काम आजही मी आवडीने करतो.
• रात्री सर्व जग झोपल्यानंतर निरव शांततेत लेखनकार्य करायला एकाग्रता मिळते म्हणून तर मी पत्रकारितेचे क्षेत्र निवडले. रात्रीच्या जागरणाबरोबरच यावेळी जेवणाची सवय लावून घेतली. तेलकट आणि तिखट पदार्थ खाण्याच्या सवयीने आधी छान वाटले पण आता वयाच्या पन्नाशी नंतर शरीर बेडौल व्हायला सुरुवात झाली. पोटाचा घेर वाढतोय, शिवाय वजनही वाढायला लागलंय. त्यात भरीस भर म्हणजे सायटीकाचा प्रॉब्लेम सुरू झालाय. मला चालायला खूप आवडते एव्हढी एकच माझी चांगली सवय आजवर मला निरोगी ठेवत आलीय.
• पण पुढे ह्या सवयी बदलाव्या लागणार आहेत असं मला माझी पत्नी सारखं सांगत होती. पण मी तिचं कधी ऐकलं नाही. पण सायटीकाच्या उपचाराची माहिती घ्यायला गेल्यावर डॉक्टर मित्राने सरळ फिजिओथेरपिस्टकडे जाण्याचा सल्ला दिला. शिवाय जीवनशैलीत आमूलाग्र बदल करण्याचे देखील स्पष्ट केले. आता हा प्रयत्न माझ्या नव्या वर्षाच्या संकल्पाच्या यादीत मी मुद्दामहून समाविष्ट करत नाहीय. कारण हा बदल मला काहीही झालं तरी पूर्ण करायचाच आहे. नववर्षाच्या संकल्पासारखा अर्ध्यावर सोडून द्यायचा नाही.

:-Mukund Madhukar Hingne.